દુ:ખની એક વાર્તા

દુ:ખની એક વાર્તા ***રંજીતા દાસ (બંગાળી ) હિન્દી અનુવાદ ***અભિજ્ઞાત 
                                       ગુજરાતી અનુવાદ ***મહેન્દ્ર જોષી 

દુ:ખની એક વાર્તા

રસ્તા અને કેડીઓ પર

ભટકે છે 

ઉપેક્ષિત થઇ થઇ 

બની જાય છે એક ગીત 

ધૂળથી રાજોટાયેલું અંધ માયામય 

આ ગીત સંભળાય છે 

શહેરમાં દોડતી ટ્રેંનમાં મંદિરના રસ્તા પર 

ગરીબ દેશમાં 

ભિખારીઓ સારા ગાયક હોય છે 

ક્યાંથી આવે છે આ સુર

કોઈ  કુરકુરિયા જેમ 

ફાટેલ ફ્રોક પહેરેલ 

વેદનાની પાછળ પાછળ 

રમે છે ખોળામાં આવી ચઢે છે 

ખાલીપો અને વાસી રોટલી 

વહેંચી ખાય છે 

પછી એક દિવસ 

લાલ આંખોવાળા સુર્યની દુનિયામાં 

કોઈ આવી વેદનાને ઊઠાવી જાય છે 

ઊંઘરેટી આંખોથી 

કુરકુરિયા કેવળ સુઈ રહે છે 

મેદાનના સીમાવિહીન ઘાસ પર 

દુ:ખની એક વાર્તા 

રસ્તાઓ અને કેડીઓ પર 

ભટકે છે 

ઉપેક્ષિત થઇ થઇ 

ગીત બની જાય છે આકાશમાં ....(સર્વભાષીય કવિ સંમેલન ૨૫ જા ન્યુંઅરી ૨૦૧૩ ,સૌજન્ય આકાશવાણી રાજકોટ )