મૃણ્મયી

મૃણ્મયી ***મહેન્દ્ર જોષી 

તું 

બેઉ છેડે પ્રજ્જવલિત 

મીણબત્તી 

આગ સંઘરી 

અજવાળું વહેંચે 

ઉંબરની બેઉ બાજુ 

સેતુ છે 

બે પહાડ વચ્ચેનો 

ખીણના ખાલીપામાં 

પહોંચવા ન દે 

મરણના પડઘાઓ 

દરિયાના બેઉ કાંઠે છે 

દીવાદાંડી જેમ 

ભરતી -ઓટની કાયમ સાક્ષી 

મોજાઓ થઇ વિખરાતા

સમયને 

ફીણ ફીણ કરે 

રેતઘરમાં 

એક જ વૃક્ષની 

બે શાખા 

એક છેડે પંખીવિહીન માળો 

બીજે છેડે માળાવિહીન પંખી 

બેઉના સુનકારને 

સંઘરે છાતીમાં 

મુલાયમ પીંછા જેમ 

એક ઘરના 

ઉઘાડબંધ થતા 

દરવાજા જેવું તારું હોવું 

રાતના એક છેડે 

રાતરાણી થઇ થઇ જંપે 

શય્યામાં માંડ 

બીજા છેડે 

પારિજાત  થઇ ઉઘડે તરત 

ટેલીફોનના 

એક છેડેથી 

ખળખળ વહેતો તારો અવાજ 

પહોંચે બીજા છેડે 

ત્યારે 

ચૂરચૂર થાય 

એક ખડક રોજ રોજ ....

તને જાણું છું 

છતાંય નથી જાણતો 

હે મૃણ્મયી !

આખરે તું છે કોણ?............